[Ahmet50]

De wereld vanaf de andere kant bekijken?! Hoe zou dat nou zijn.. Op dit moment in het kangoeroeland met 40 graden Celsius op het strand, zou toch wonderbaarlijk lekker zijn? Wil je dit? Het enige wat je hiervoor nodig hebt is een vliegticket, zakgeld, een hotel en misschien iemand die je gezelschap wilt houden! Voor velen van ons zo gepiept lijkt mij! Dit is letterlijk de wereld vanaf de andere kant bekijken. En in figuurlijke zin dan?! Hoe vaak zeggen we niet tegen onszelf of tegen anderen:"Zet jezelf in zijn/haar plaats". Denken we hier ook daadwerkelijk over na of blijft het alleen bij de woorden die we uitspreken? Voor iedereen die er van overtuigd is, dat hij/zij in de schoenen van een ander kan staan volgen er twee voorbeelden...

1. De rups en de vlinder:

Ik hoef niemand uit te leggen dat de rups verandert in een vlinder.. Voor ons een doodnormale zaak, een automatisch proces wat zich in de natuur afspeelt. Het lot van de rups en de vlinder zullen we maar zeggen. Dit proces moeten we eigenlijk van twee kanten bekijken en beoordelen. Allereerst kijken we naar de rups. Een leven vol met herinneringen, ervaringen, gevoelens, vrienden en familie. Tot dat moment genietend van het leven, van alles wat het leven je heeft gebracht. Dan ineens, zonder je er voor voor te bereiden, gebeurt er iets in je lichaam en....inderdaad! Je hangt aan een blad en je lichaam heeft een andere vorm aangenomen. Niets meer, geen ervaringen, vrienden, familie, herinneringen en ook geen gevoel meer! Je bent verdwenen. Alsof iemand de deur van de wereld heeft geopend en je een schop onder je kont heeft gegeven. Na een tijdje komt de vlinder. Een nieuw leven, nog niets van de wereld gezien. Helemaal klaar om rond te vliegen en iets van het leven te maken. Geen idee van het proces dat een ander zijn leven heeft moeten opgeven voor jou! Misschien maar goed ook dat de vlinder dit niet weet, zou de vlinder dan een gelukkig leven leiden is hetgeen wat ik me afvraag? En de rups? Hoe zou de rups zich voelen? Zou hij denken "Wat goed van mezelf , ik geef het leven door aan een ander" of zou hij denken dat de vlinder enorm moet balen dat het leven van een ander wordt afgenomen, zodat hij kan leven?!

1 verhaal, 2 hoofdpersonen, geen dialoog met elkaar! Niets wetend van elkaar het leven ervaren. Hebben deze twee niet het recht om te weten wat het gevolg is van het proces?!

2. De kaars en de nachtvlinder (niet dezelfde vlinder overigens..)

Ook nu ga ik ervan uit dat iedereen op de hoogte zal zijn dat de nachtvlinder in het donker op zoek is naar licht. Voor het volgende zijn wij persoonlijk verantwoordelijk..! Je staat op de camping ergens in Zuid-Europa. Voor je tent plof je neer na een vermoeiende dag en steekt een kaars aan.. en daar begint alles mee. Je zorgt voor licht, waar de nachtvlinder hopeloos naar op zoek is. De kaars brandt en weet dat binnen enkele ogenblikken zijn liefde, de nachtvlinder, zichzelf zal laten zien. Breng je nu twee geliefden bijelkaar door het aansteken van de kaars of zorg je er juist voor dat je ze uit elkaar trekt?!

In 95% van de gevallen zullen we denken dat we een goede daad hebben verricht, de situatie beoordelend vanuit onszelf!
Ik ga voor optie 2! Ik ga de wereld vanaf de andere kant bekijken! Ik denk na over de "gevoelens" van de kaars en de nachtvlinder en vraag me af of de kaars hetzelfde zou doen als hij het zelf voor het zeggen had? Waarom? Om het volgende;

Terwijl de nachtvlinder rondjes vliegt om de kaars en geniet van dat moment, weten wij dat de kaars niet eeuwig zal branden. Er komt een eind aan het moment van liefde tussen deze twee. Wanneer we de kaars en de nachtvlinder de keuze zouden geven, waar zouden ze dan voor kiezen? Voor hun eeuwige liefde (de kaars niet aansteken), wetende dat ze nooit bij elkaar zullen zijn of voor een moment van geluk, wetende dat dit moment niet lang zal duren aangezien de kaars zal opbranden?! Wie geeft ons het recht om een keuze te maken voor deze twee geliefden?

Denken we na over de beslissingen die we nemen en weten we wat de gevolgen zullen zijn hiervan? Bekijken we de situatie vanuit onszelf of kunnen we de wereld ook vanaf de andere kant bekijken?!

Daar gaat het voor ons mensen uiteindelijk om! Wat heb ik allemaal gedaan en wat goed is dat van mezelf, want wat de ander heeft moeten doen en waarom hij/zij dit heeft moeten doen willen en kunnen we niet bij stilstaan. Waarom? Omdat we dan misschien ontdekken dat de ander net iets meer heeft gedaan dan jij. Kunnen we dit wel accepteren?! De wereld bestaat niet uit 1 richting, maar uit meerdere.. Als we dit toch met z'n allen weten, waarom is het dan zo moeilijk om de dingen van twee kanten te bekijken en te beoordelen? Zeker als het gaat om mensen!!

Ahmet